ARCHITECTUUR

Brute elegantie
Versmolten met het landschap

Verscholen in de Vlaamse Ardennen trekt dit horizontaal silhouet in beton ieders aandacht. Deze woning intrigeert en nodigt uit, door haar locatie en inplanting, maar ook door haar vormgeving, die tot de essentie werd herleid. Het is een sterk zintuiglijke plek, die in dialoog treedt met het landschap. Architectuur vormt hier geen begrenzing, maar een voortzetting van de natuur. 

De eigenaars-interieurarchitecten creëerden een plek waar je terugkomt tot de kern. Een vruchtbaar rijpingsproces leidde tot een spannende ruimtewerking en materiaaldialoog tussen hout en beton. Het interieur is strak en geometrisch, maar tegelijk contemplatief. Via een spel van licht en volumes plooit het huis zich naar hun behoeftes. Het resultaat is een warm schuiloord dat opgaat in de natuur en waar indoor en outdoor in elkaar overvloeien. De prominente aanwezigheid van het landschap rolt haast via de ramen binnen.

Eén met het landschap.
 

In een straat met slechts één bouwperceel, staat deze woning, op een hellend en bebost terrein, met 360° vrij zicht op weiden en velden. Dat maakt het niet alleen aantrekkelijk om in te wonen, maar ook interessant om naar te kijken voor passanten. En is dat niet wat alle gebouwen zouden moeten doen? De eigenaars laten zien hoe je omgaat met schaarse grond. Er gebeurt iets in het landschap, maar het is geen façadearchitectuur. Wie kostbare groene ruimte inneemt, dient zich bewust te zijn van de ingreep en vooral vermijden om iets banaals neer te poten. Hier wordt niet gevochten tegen het landschap, maar laat men de omgeving binnen. De beleving voor de bewoners is maximaal, maar de impact op de omgeving werd tot een minimum herleid. 

Lees meer